ΜΗ ΕΙΔΙΚΗ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑ

Πρόκειται για μόλυνση της ουρήθρας με χλαμύδια, μυκοπλάσματα, τριχομονάδα. Η νόσος είναι επίσης γνωστή ως λευκόρροια, ή μη γονοκοκκική ουρηθρίτις.

Πώς μεταδίδεται;
Το μικρόβιο μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο αποκλειστικά σχεδόν πάντα με τη σεξουαλική επαφή (κολπική, πρωκτική ή στοματική).

Πώς εκδηλώνεται;
Ένας στους τρεις δεν εμφανίζει συμπτώματα.

Οι υπόλοιποι έχουν τα εξής ενοχλήματα:


Στους άνδρες αρχίζει αίσθημα φαγούρας στην ουρήθρα που εντείνεται προοδευτικά και γίνεται κάψιμο. Η ούρηση γίνεται ενοχλητική και από το στόμιο της ουρήθρας βγαίνει ένα ορώδες η οροπυώδες έκκριμα ελαφρά υποκίτρινο, το οποίο λερώνει τα εσώρουχα σε οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Αν ο άρρωστος μείνει χωρίς θεραπεία τα ενοχλήματα γίνονται ηπιότερα και η κατάσταση τελικά μετατοπίζεται στην ασυμπτωματική ουρηθρίτιδα, οπότε και αρχίζουν οι επιπλοκές της. Οι επιπλοκές είναι η επιδιδυμίτιδα με πιθανή τελική κατάληξη την στείρωση, η προστατίτιδα και το αιματηρό σπέρμα και το σύνδρομο Reiter.

Στις γυναίκες δεν υπάρχουν συνήθως ανάλογες ενοχλήσεις, καθώς εξ’ αιτίας των φυσιολογικών υγρών του κόλπου, δεν αντιλαμβάνονται την μόλυνση. Μέσα σε λίγες μέρες η κολπική έκκριση γίνεται δύσοσμη, και πιθανά παρουσιάζεται βάρος στα γεννητικά όργανα, τσούξιμο και πόνος. Αν η άρρωστη μείνει χωρίς θεραπεία, τα ενοχλήματα γίνονται ηπιότερα και η κατάσταση τελικά μετατοπίζεται στην χρόνια ουρηθρίτιδα, οπότε και αρχίζουν οι επιπλοκές της. Οι επιπλοκές στις γυναίκες είναι κολπίτις, τραχηλίτις, σαλπιγγίτις με πιθανή στείρωση, και η πολύ σοβαρή φλεγμονώδης νόσος της πυέλου.

Πώς αντιμετωπίζεται;
Χορηγούνται αντιβιοτικά όπως τετρακυκλίνη, ή δοξυκυκλίνη, ή ερυθρομυκίνη. Πρέπει να αποφεύγονται τα οινοπνευματώδη και οι σεξουαλικές επαφές κατά τη διάρκεια της θεραπείας, και να θεραπευθούν όλοι οι σεξουαλικοί σύντροφοι.